← Quran

As-Saffat الصافات

182 verses · makkah

37:1
وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفّٗا

سوگند به فرشتگان صف‌به‌صف [که برای عبادت پروردگار ایستاده‌اند]

37:2
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرٗا

و سوگند به فرشتگانی که ابرها را می‌رانند

37:3
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا

و سوگند به فرشتگانی که قرآن تلاوت می‌کنند

37:4
إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٞ

[که] بی‌تردید، معبود شما یکتاست.

37:5
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ

[همان] پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست و پروردگار [خورشید در غروب‌گاه‌ها و] طلوع‌گاه‌ها.

37:6
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ

به راستی که ما آسمان دنیا را با زیورِ ستارگان آراستیم

37:7
وَحِفۡظٗا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ مَّارِدٖ

و [آن را] از [دسترس] هر شیطان سرکشی حفظ کردیم.

37:8
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٖ

[آن شیاطین، هرگز] نمی‌توانند [سخنان فرشتگان] عالم بالا را بشنوند و از هر سو [با شهاب‌های آتشین] تیرباران می‌شوند.

37:9
دُحُورٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ وَاصِبٌ

[از ورود آنان، به عالم فرشتگان جلوگیری می‌شود و همواره به] عقب رانده می‌شوند و عذابی جاودان [در پیش] دارند؛

37:10
إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ ثَاقِبٞ

مگر کسی [از شیاطین] که ناگهان چیزی [از گفتگوی فرشتگان را] برباید که [در این صورت،] شهابی درخشان او را دنبال می‌کند.

37:11
فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينٖ لَّازِبِۭ

پس از آنان [= کافران] بپرس که آیا آفرینش [پیکرهای] آنان سخت‌تر است یا آنچه که ما [از زمین و آسمان‌ها و جهان بیکران] آفریده‌ایم؛ [در حالی که] ما آنها از گِلى [بی‌ارزش و] چسبنده پدید آوردیم.

37:12
بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ

تو [از انکار آنان] در شگفتی و آنها [نیز سخنانت را دربارۀ قیامت] مسخره می‌کنند.

37:13
وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ

و چون پند داده ‌شوند، نمی‌پذیرند.

37:14
وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةٗ يَسۡتَسۡخِرُونَ

و چون نشانه‌ای [در مورد راستگویی پیامبر] می‌بینند، [آن را] به تمسخر می‌گیرند

37:15
وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٌ

و می‌گویند: «این [قرآن، چیزی] نیست، مگر جادویی آشکار.

37:16
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ

آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟

37:17
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ

آیا پدران ما [نیز برانگیخته می‌شوند]؟»

37:18
قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ

بگو: «آری؛ شما در حالی که خوار هستید [زنده می‌شوید]».

37:19
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ

[وقوع قیامت،] تنها با یک بانگ [سهمناک] است و ناگهان [همه از قبرها بیرون می‌آیند و در انتظار دستور پروردگار، وحشت قیامت را] نظاره می‌کنند.

37:20
وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ

و می‌گویند: «وای بر ما! این [همان] روز جزاست».

37:21
هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

[گفته می‌شود: «آری،] این همان روز داوری است که آن را انکار می‌کردید».

37:22
۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ

[به فرشتگان گفته می‌شود:] «گرد آورید کسانی را که [با شرک به خویش] ستم کرده‌اند با [همفکران و] همانندهایشان و آنچه عبادت می‌کردند

37:23
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ

به جاى الله؛ و آنان را به راه دوزخ هدایت کنید.

37:24
وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ

و آنان را نگه دارید که قطعاً [پیش از رفتن به دوزخ] بازخواست خواهند شد».

37:25
مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ

[از دوزخیان می‌پرسند:] «چرا [مانند دنیا] از یكدیگر حمایت نمى‌كنید؟»

37:26
بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ

بلکه امروز [همگی] تسلیم [امرِ پروردگار] هستند.

37:27
وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ

و پرسش‌کنان به یکدیگر رو می‌کنند

37:28
قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ

[و به رهبران و بزرگان خود] می‌گویند: «شما [برای به کفر کشاندنِ ما، با ادعای دین راستین و] از موضع حق به سراغمان می‌آمدید».

37:29
قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

[رهبرانشان] می‌گویند: «[ما مقصر نیستیم؛] بلکه شما خود ایمان نداشتید؛

37:30
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا طَٰغِينَ

و ما هیچ تسلطى بر شما نداشتیم؛ بلکه شما خود گروهى سرکش بودید.

37:31
فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

[اکنون] فرمان مجازاتِ پروردگارمان بر ما محقق شده و به راستی، ما [همگی عذاب دوزخ را] خواهیم چشید.

37:32
فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ

شما را گمراه نمودیم [چرا که] در حقیقت، خود نیز گمراه بودیم».

37:33
فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٖ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ

یقیناً آن روز [همۀ آنان] در عذاب شریکند.

37:34
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ

بی‌تردید، ما با گناهکاران اینچنین [رفتار] می‌کنیم.

37:35
إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ

آنان بودند كه وقتی به آنان گفته مى‌شد: «معبودی [به‌حق] جز الله نیست» سرکشی [و تکبر] می‌کردند.

37:36
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٖ مَّجۡنُونِۭ

و می‌گفتند: «آیا ما معبودانمان را به خاطر [سخن] شاعری دیوانه رها کنیم؟»

37:37
بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

[چنین نیست] بلکه او حق [= توحید] را آورده و پیامبران [پیشین] را تصدیق کرده است.

37:38
إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ

شما [کافران] قطعاً عذاب دردناک [دوزخ] را می‌چشید.

37:39
وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

و جز [در برابر] آنچه می‌کردید مجازات نمی‌شوید.

37:40
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

[همه عذاب می‌بینند؛] مگر بندگان مخلص الله.

37:41
أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٞ مَّعۡلُومٞ

آنان [در پیشگاهِ پروردگار،] روزیِ مشخصی دارند:

37:42
فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ

[انواع] میوه‌ها [را در اختیار خواهند داشت] و گرامی داشته می‌شوند.

37:43
فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

در باغ‌های پرنعمت [بهشت]؛

37:44
عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ

در حالی که مقابل یکدیگر بر تخت‌ها [تکیه زده‌اند]؛

37:45
يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۭ

جامی از شراب ناب [و زلال] پیرامونشان می‌گردانند؛

37:46
بَيۡضَآءَ لَذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ

[شرابی روشن و] سپید که برای نوشندگانش لذت‌بخش است؛

37:47
لَا فِيهَا غَوۡلٞ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ

[شرابی كه خماری و] سردردى در نوشیدنش نیست و از آن مست نمی‌گردند.

37:48
وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ

و نزدشان زنانی زیباچشم است که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و تنها به آنها عشق می‌ورزند].

37:49
كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٞ مَّكۡنُونٞ

[زنانی که] گویی پردۀ سفید داخلی تخم [پرندگان] هستند که [از دسترس همگان] پنهان مانده‌اند.

37:50
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ

[بهشتیان دربارۀ رخدادهای دنیا صحبت می‌کنند و] برخی از آنان پرسش‌کنان رو به برخی دیگر می‌کنند.

37:51
قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٞ

یکی از آنان می‌گوید: «من [در دنیا] همنشینی داشتم.

37:52
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ

[که پیوسته به من] می‌گفت: آیا تو واقعاً [به قیامت] باور داری؟

37:53
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

آیا هنگامی که مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا حقیقتاً [زنده می‌شویم و در قبال کارهایمان مورد محاسبه قرار می‌گیریم و] به ما کیفر می‌دهند؟!»

37:54
قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

[سپس به دوستان بهشتی‌اش] می‌گوید: «آیا [شما نیز همراه من] سر می‌کشید [تا بدانیم او کجاست]؟»

37:55
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

آنگاه خود سر می‌کشد و او را در میان دوزخ مى‌بیند.

37:56
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ

به وی می‌گوید: «به الله سوگند که نزدیک بود مرا [با وسوسه‌های کفرآمیزت] نابود سازی.

37:57
وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ

اگر نعمتِ [هدایتِ] پروردگارم نبود، من نیز از حاضرشدگان [در دوزخ] بودم».

37:58
أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ

[آنگاه به بهشتیان می‌گوید:] «آیا ما مرگ دیگری نخواهیم داشت

37:59
إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

جز مرگ نخستین، و عذاب نمی‌شویم؟

37:60
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

به راستی که این همان کامیابی بزرگ است».

37:61
لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ

اهل عمل، باید براى چنین [پاداشی] بکوشند.

37:62
أَذَٰلِكَ خَيۡرٞ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

آیا این [نعمت بهشت، کریمانه‌تر و] براى پذیرایى بهتر است یا درختِ زَقّوم [در دوزخ]؟

37:63
إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةٗ لِّلظَّٰلِمِينَ

بی‌تردید، ما آن درخت را مایۀ آزمایش ستمکاران [مشرک] قرار داده‌ایم [چرا که می‌گویند: «هیچ درختی در آتش نمی‌روید»].

37:64
إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ

در حقیقت، آن [مایۀ عذاب،] درختی است که از ژرفای دوزخ می‌روید.

37:65
طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ

میوه‌اش [چنان بدمنظر است که] گویى سرهاى شیاطین است.

37:66
فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ

آنان [= دوزخیان] از [میوه‌های تلخ] آن مى‌خورند و شکم‌ها را از آنها انباشته مى‌كنند.

37:67
ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ

آنگاه بر روی این [غذای ناپاک، به جای نوشیدنی] آمیزه‌ای از آب جوشان دارند.

37:68
ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ

سپس یقیناً باز‌گشتشان به دوزخ است.

37:69
إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ

آنان پدران خود را گمراه یافتند؛

37:70
فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ

و [همچنان] در پیِ آنان می‌شتافتند.

37:71
وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

و قطعاً قبل از آنان نیز بیشتر پیشینیان گمراه شدند.

37:72
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

و بی‌تردید، ما هشدار‌دهندگان [بسیاری] میان آنان فرستادیم.

37:73
فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ

پس بنگر که سرانجامِ هشداریافتگان چگونه بود.

37:74
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

[همه گرفتار عذاب شدند] مگر بندگان مخلص الله.

37:75
وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٞ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ

نوح به درگاه ما دعا کرد و [ما] چه نیکو اجابت‌کننده بودیم!

37:76
وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

و او و خانواده‌اش را [به همراه مؤمنان] از بلای بزرگ [طوفان] نجات دادیم

37:77
وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ

و [پس از طوفان، فقط پیروان مؤمن و] خانوادۀ او را [در زمین] باقی گذاشتیم

37:78
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

و در میان آیندگان [نام نیک] برایش به جا نهادیم.

37:79
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٖ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ

سلام [و ستایش] جهانیان بر نوح باد.

37:80
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

به راستی، ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

37:81
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

بی‌تردید، او از بندگان مؤمن ما بود.

37:82
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

آنگاه دیگران را [که در طوفان مانده بودند] غرق کردیم.

37:83
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ

و قطعاً ابراهیم از پیروان او [= نوح] بود.

37:84
إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٖ سَلِيمٍ

[یاد کن از] هنگامی که وی با دلی پاک [و خالی از شرک] به [درگاه] پروردگارش آمد.

37:85
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ

آنگاه که به پدر و قومش گفت: «چه چیزی عبادت می‌کنید؟

37:86
أَئِفۡكًا ءَالِهَةٗ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

آیا به جای الله، این معبودان دروغین را می‌خواهید؟

37:87
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

گمانتان دربارۀ پروردگار جهانیان چیست؟»

37:88
فَنَظَرَ نَظۡرَةٗ فِي ٱلنُّجُومِ

سپس نگاهی به ستارگان افکند [و اندیشید].

37:89
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٞ

و گفت: «من بیمارم [و در جشن شرکت نمی‌کنم]».

37:90
فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ

پس [مردم] او را ترک کردند و رفتند.

37:91
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ

آنگاه پنهانی نزد معبودهایشان رفت و [با تمسخر] گفت: «چیزی نمی‌خورید؟

37:92
مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ

شما را چه شده است که سخن نمی‌گویید؟»

37:93
فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ

سپس با دست راست خود ضربه‌ای [محکم] بر آنها وارد آورد [و جز بُت‌ بزرگ، همه را شکست].

37:94
فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ

قومش شتابان به سوی او آمدند.

37:95
قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ

[ابراهیم] گفت: «آیا چیزی را که خود می‌تراشید عبادت می‌کنید؟

37:96
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ

و حال آنکه الله، [هم] شما و [هم] آنچه را انجام می‌دهید آفریده است».

37:97
قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ

[وقتی بُت‌پرستان از پاسخ درماندند،] گفتند: «بنایی [بلند] برایش بسازید و او را در آتش بیفکنید».

37:98
فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ

براى [نابودى‌] او نیرنگی خواستند و[لى] ما آنان را پست و [مغلوب‌] ساختیم [و آتش بر ابراهیم سرد و بی‌اثر شد].

37:99
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

و گفت: «من به سوى [سرزمین دیگرى براى عبادتِ] پروردگارم می‌روم [و هجرت می‌کنم] و او مرا هدایت خواهد كرد.

37:100
رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

پروردگارا، [فرزندی] از شایستگان به من عطا کن».

37:101
فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ

ما [دعایش را مستجاب کردیم و] او را به تولد پسری بردبار بشارت دادیم.

37:102
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ

و چون [اسماعیل] به [سن نوجوانى و] حد تلاش [و همكارى] با او [= ابراهیم] رسید، به وی گفت: پسرم، در خواب [به من وحی می‌شود و] مى‌بینم كه تو را ذبح مى‌كنم. نظرت در این باره چیست؟» [اسماعیل] گفت: «پدرجان، آنچه را به تو امر شده است انجام بده. ان شاء الله مرا [در برابر اجرای این فرمان،] شكیبا خواهی یافت».

37:103
فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ

هنگامی که هر دو تسلیم [فرمان پروردگار] شدند و [ابراهیم] او را به پیشانی [بر خاک] نهاد.

37:104
وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ

به او ندا دادیم که: «ای ابراهیم،

37:105
قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

یقیناً که خوابت را تحقق بخشیدی». ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

37:106
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ

بی‌تردید، این [خواب،] آزمایشی آشکار بود [و ابراهیم از آن سربلند بیرون آمد].

37:107
وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٖ

و [جان] او را در ازای قربانی بزرگی بازخریدیم

37:108
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

و در میان آیندگان، [نام نیک] برایش بر جای نهادیم.

37:109
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ

سلام بر ابراهیم.

37:110
كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

37:111
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

بی‌تردید، او از بندگان مؤمن ما بود.

37:112
وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

و او را به [تولد] اسحاق که پیامبری از شایستگان بود بشارت دادیم.

37:113
وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٞ وَظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٞ

[ما] به او و اسحاق برکت دادیم؛ و [برخى] از افرادِ دودمانشان نیكوكار بودند و [برخى دیگر] آشكارا نسبت به خویشتن ستمکار بودند.

37:114
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

و به راستی، بر موسی و هارون منت نهادیم

37:115
وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

و آن دو را همراه قومشان از اندوه بزرگ [= ستم فرعون و خطر غرق شدن در نیل] نجات دادیم

37:116
وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

و یاری‌شان کردیم تا پیروز شدند

37:117
وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ

و به آن دو، کتاب روشنگر [= تورات] دادیم

37:118
وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ

و آن دو را به راه راست هدایت کردیم

37:119
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

و در میان آیندگان [نام نیک] برایشان بر جای نهادیم.

37:120
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

سلام بر موسی و هارون.

37:121
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

37:122
إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

بی‌تردید، آن دو از بندگان مؤمن ما بودند.

37:123
وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و قطعاً الیاس [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود.

37:124
إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

[یاد کن از] هنگامی که او به قومش گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟

37:125
أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ

آیا [نماد یا همان بتِ] «بَعل» را [به عبادت] می‌خوانید و بهترین آفریننده را رها می‌کنید؟

37:126
ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

الله [را ترک می‌کنید] که پروردگار شما و پروردگار پدرانتان است».

37:127
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

اما او را دروغگو انگاشتند و مسلّماً [برای عذاب] احضار می‌شوند.

37:128
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

مگر بندگان مخلص الله.

37:129
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

ما در میان آیندگان [نام نیک] برایش بر جای نهادیم.

37:130
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ

سلام بر الیاس.

37:131
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

به راستی، ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

37:132
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

بی‌تردید، او از بندگان مؤمن ما بود.

37:133
وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و قطعاً لوط [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود.

37:134
إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

[یاد کن از] هنگامی که او و همۀ خانواده‌اش را نجات دادیم.

37:135
إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

مگر پیرزنی که از باقی‌ماندگان [در عذاب] بود.

37:136
ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

سپس دیگران را هلاک کردیم.

37:137
وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ

و شما [در سفر به سرزمین شام] صبحگاهان بر [ویرانه‌های شهرهای] آنان می‌گذرید.

37:138
وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

و نیز شامگاهان، آیا نمی‌اندیشید [و عبرت نمی‌گیرید]؟

37:139
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و قطعاً یونس [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود.

37:140
إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

[یاد کن از] هنگامی که [خشمگین از کفر قومش، بدون اجازۀ پروردگار] به کشتیِ انباشته [از مسافر و بار] گریخت.

37:141
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ

[چون کشتی در حال غرق شدن بود، یونس با سرنشینان کشتی برای بیرون انداختنِ برخی افراد] قرعه انداخت و خود از باختگان شد [و او را به دریا انداختند].

37:142
فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ

سپس ماهی [بزرگی] او را بلعید؛ در حالى كه درخور سرزنش بود.

37:143
فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ

اگر در زمرۀ تسبیح‌گویان [پروردگار] نبود،

37:144
لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ

یقیناً تا روزی که [مردم] برانگیخته می‌شوند، در شکم آن [ماهی] باقی می‌ماند.

37:145
۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ

آنگاه او را در حالی که [ضعیف و] بیمار بود به سرزمینی خشک [و ‌بی‌گیاه] افکندیم

37:146
وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ

و بوتۀ کدو بر [سرِ] او رویاندیم [تا از سایه و میوه‌اش بهره گیرد]؛

37:147
وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ

و [دوباره] او را به سوی صد هزار نفر یا بیشتر [به رسالت] فرستادیم.

37:148
فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينٖ

آنان ایمان آوردند و ما نیز آنان را تا مدتی [از نعمت‌های زندگی] بهره‌مند ساختیم.

37:149
فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ

از آنان [= مشرکان] بپرس آیا دخترها برای پروردگارِ تو و پسرها برای آنهاست؟

37:150
أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثٗا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ

آیا ما فرشتگان را دختر آفریدیم و آنان حضور داشتند؟

37:151
أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ

آگاه باش! آنان از [روی تهمت و] دروغگویی‌ می‌گویند:

37:152
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ

«الله فرزند دارد» و یقیناً دروغ می‌گویند.

37:153
أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ

آیا [الله] دختران را بر پسران ترجیح داده است؟

37:154
مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

شما را چه شده است؟ چگونه حکم می‌کنید؟

37:155
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

آیا [نمی‌اندیشید و] پند نمی‌گیرید؟

37:156
أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٞ مُّبِينٞ

آیا [بر ادعای باطل خویش] دلیل روشنی دارید؟

37:157
فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

اگر راستگویید، کتابتان را بیاورید.

37:158
وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبٗاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

[مشرکان] بین او [= الله] و فرشتگان، خویشاوندى قائل شده‌اند؛ در حالى كه فرشتگان به یقین می‌دانند كه [مشرکان روز قیامت، براى حسابرسی] احضار می‌شوند.

37:159
سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

الله از آنچه [مشرکان] توصیف می‌کنند منزّه است.

37:160
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

[مردم در توصیف پروردگار، سخن گزاف مى‌گویند؛] مگر بندگان مخلص الله.

37:161
فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ

شما [مشرکان] و آنچه عبادت می‌کنید

37:162
مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ

[هرگز] گمراهگر [کسی از دین حق] نیستید؛

37:163
إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ

مگر کسی که [به تقدیرِ الهی،] اهل دوزخ باشد.

37:164
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٞ مَّعۡلُومٞ

و [فرشتگان می‌گویند:] «هیچ‌یک از ما نیست، مگر آنکه مقام مشخصی [در پیشگاه الهی] دارد.

37:165
وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ

ماییم که [برای عبادت و نیایش به درگاه پروردگار] به صف ایستاده‌ایم

37:166
وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ

و بی‌تردید، ماییم که تسبیح‌گوی [او] هستیم».

37:167
وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ

و [کافران، پیش از بعثت] همواره می‌گفتند:

37:168
لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرٗا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

«اگر کتابی از [کتاب‌های آسمانیِ] پیشینیان نزدمان بود،

37:169
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

یقیناً از بندگان مخلصِ الله می‌شدیم».

37:170
فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ

اما [هنگامی که پیامبر با قرآن به سویشان آمد، حقانیتِ] آن را انکار کردند؛ به زودی [نتیجۀ انکارشان را] خواهند دانست.

37:171
وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و قطعاً سخن ما دربارۀ بندگان فرستاده‌شده‌مان از پیش صادر شده است [که]:

37:172
إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ

آنان قطعاً [از جانب ما] یاری‌شده‌اند.

37:173
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

و بی‌تردید، لشکر ما پیروزند.

37:174
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ

پس [ای پیامبر،] تا مدتی از آنان [= مشرکان] روی بگردان.

37:175
وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

و آنان را [در هنگام نزول عذاب] بنگر؛ به زودی خود [نیز نتیجۀ کفرشان را] خواهند دید.

37:176
أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

آیا عذاب ما را به شتاب خواستارند؟

37:177
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ

آنگاه كه [عذاب الهی] بر خانه‌هایشان فرود آید، چه بد است بامداد هشداریافتگان!

37:178
وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ

و تا مدتی از آنان روی بگردان،

37:179
وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

و آنان را [در هنگام نزول عذاب] بنگر؛ به زودی خود [نیز نتیجۀ کفرشان را] خواهند دید.

37:180
سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

پروردگارت ـ پروردگار عزت و قدرت ـ از آنچه [مشرکان به دروغ] توصیف می‌کنند پاک و منزه است.

37:181
وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و سلام بر پیامبران

37:182
وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

و سپاس [و ستایش] از آنِ الله ـ پروردگار جهانیان ـ است.

Persian: IslamHouse.com · IslamHouse.com

Tafsir and word by word in the app